I znowu zgrzeszyliśmy, dobry Boże!

                                                Qu´est-ce qu´on a encore fait au bon Dieu!

Reżyseria: Philippe de Chauveron
W rolach głównych: Christian Clavier, Chantal Lauby, Ary Abittan, Medi Sadoun, Frederic Chau,
Noom Diawara, Frédérique Bel, Julia Piaton.

 

 

To druga część i kontynuacja "Qu' est-ce qu' on a fait au bon Dieu" - "Za jakie grzechy, dobry Boże?". Też komedia i można się pośmiać, choć pierwsza była lepsza. Temat już nieco przebrzmiał i jest oklepany. Jednak summa summarum film do zaakceptowania - można się wybrać do kina.
Młode pary z pierwszej części postanawiają opuścić Francję, a rodzice wszelkimi siłami przeciwdziałają temu postanowieniu. Wesołej zabawy, .... ***

Le sens de la fête

                                                               Das Leben ist ein Fest

Reżyseria i scenariusz: Eric Toledano i Olivier Nakache ("Nietykalni", a po niemiecku:"Ziemlich beste Freunde" 2011 r.).
W rolach głównych: Jean-Pierre Bacri, Gilles Lelouche, Eye Haidara, Jean-Paul Rouve

Jeśli ktoś lubi chaotyczne przygotowania do wesela prowadzące niemal do katastrofy, to świetnie się ubawi na tej nietypowej francuskiej komedii.

 

 

 

 

Otez-moi d´un doute

Reżyseria i scenariusz: Carine Tardieu
W rolach głównych: Francois Damiens, Cecile de France, Guy Marchand, Andre Wilms, Alice de Lencquesaing, Esteban.
Komedia romantyczna, produkcja francusko-belgijska, 2017 r.

                                                    Eine bretonische Liebe

Lubię francuskie filmy, są na ogół obyczajowe, traktują życie takim jakie jest, są inteligentnie zrobione i nie rzadko bardzo dowcipne. I na tym filmie też można się pośmiać, choć tematyka jawi się raczej dramatycznie.
Ojciec wychowujący samotnie córkę dowiaduje się przez przypadek u lekarza, że rodzic, który go wychował nie jest jego biologicznym ojcem. Na dodatek córka nie chce wyjawić, kto jest ojcem jej dziecka.
By dowiedzieć się, kto jest jego prawdziwym stworzycielem, wynajmuje detektywa. Szybko znajduje starszego miłego pana, odkrytego przez detektywa, nawiązuje z nim sympatyczny kontakt. Rzeczywiście, znał ów pan jego matkę, ale czy jest ojcem - nie ma stuprocentowej pewności, jak również nie ma pewności, czy kobieta, w której się zakochał, a która przez przypadek okazała się być córką biologicznego ojca, jest przybraną siostrą.
Tymczasem nastoletnia córka ląduje na porodówce i niespodziewanie odnajduje się ojciec dziecka.***

Bienvenue á Marly-Gomont

                                                            Ein Dorf sieht schwarz
Reżyseria: Julien Rambaldi

Nieznae budzi lęk. Ale jak się pozna to nawet można i polubić czy wręcz pokochać.
Murzyn jako lekarz na wsi francuskiej w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia jest zjawiskiem niewyobrażalnym dla mieszkańców wsi. Jednak po jakimś czasie, gdy przekonano się, że Murzyn może być dobrym lekarzem i sąsiadem, a jego córka utalentowaną sportsmenką, która potrafi grać w piłkę nożną, to nagle wszystko stało się normalne i kolor skóry nie odgrywał żadnej roli. Człowiek potrafi jak chce.
Ten film to promyk nadziei na to, że ludzkość nie jest dzika i homofobia jest jej obca. Oby!

Lekarz z rodziną przybywa na wieś francuską Marly-Gomont

Marc Zinga

 

Aissa Maiga
 

 

 

 

 

 

Le grand partage

                                           Madame Christine und ihre unerwarteten Gäste


Rezyseria i scenariusz: Alexandra Leclère
Muzyka: Philippe Rombi
Zdjecia: Jean-Marc Fabre
W rolach glownych: Karin Viard, Didier Bourdon, Valérie Bonneton, Michel Vuillermoz, Josiane Balasko, Michéle Moretti, Firmine Richard.


Komedia satyryczna - paszkwil na spoleczenstwo francuskie (mysle, ze do innych spoleczenstw w Europie tez by mogl sie odniesc), proba przedstawienia nastrojow politycznych i zaangazowania spoleczenstwa, gdy przyjdzie sie dzielic dobrobytem z innymi. Film na czasie, bo bezdomnych na ulicach jest zatrwazajaca ilosc. A w filmie chodzi o to, by w swoim duzym mieszkaniu przygarnac kogos z ulicy. Co Wy na to?
Daje filmowi tylko dwie gwiazdki, aczkolwiek z sympatia go obejrzalam. Tematyka taka sobie.
Ci, co krzycza, by uchodzcom i bezdomnym pomagac, sami od tej pomocy stronia, gdy przyjdzie co do czego. Ot, taki jest wniosek i moral filmu. **

Elle

Jeśli podobał Wam się film Verheovena "Basic Instict", to również i "Elle" Wam się spodoba. Thriller, duża porcja dreszczyku, cały czas trzyma w napięciu, zaskakuje finałem, sięga dewiacyjnych przepaści psycho-seksualnych.

Reżyseria: Paul Verhoeven. W rolach głównych: Isabelle Huppert, Christian Berkel, Laurent Lafitte, Anne Cosigny, Charles Berling, Virginie Efira, Judith Magre, Jonas Bloquet, Alice Izaas, Vimala Pons.
Scenariusz: Dawid Birke
Produkcja francusko-niemiecka

Po włamaniu uzbrojona w tasak

Zmyć ohydę gwałtu

Laurent Lafitte  gra sąsiada, w którym bohaterka się zakochuje

Christian Berkel i Isabelle Huppert - ot, flirt z mężem przyjaciółki

 

*****

Michelle prowadzi firmę komputerową razem z przyjaciółką Anną. Ma nieudanego, naiwnego syna, którego rozwrzeszczana narzeczona wykorzystuje naiwność partnera, rodząc na przykład   ciemnoskórego syna, gdy ten zupełnie normalnie uważa się za ojca.

 Michelle odnosi sukcesy w firmie, jest przebojowa i cieszy się uznaniem wśród pracowników. Wie, czego chce, jest pewna siebie. Gdy pewnego wieczoru zostaje brutalnie napadnięta przez zamaskowanego włamywacza i zgwałcona, ani myśli zgłaszać cokolwiek na policji - zbiera z podłogi skorupy, bierze kąpiel, i zamawia sobie coś do jedzenia.

Jej matka utrzymuje związek z dużo młodszym partnerem i jest postacią groteskową dla córki. Rozwiedziony mąż ciągle czuje się związany z byłą żoną, choć spotyka się z młodą i atrakcyjną dziewczyną. Ojciec Michelle siedzi w więzieniu - gdy Michelle postanawia po wielu latach go odwiedzić, ten popełnia w celi samobójstwo.

Podczas pewnego spotkania z przyjaciółmi Michelle oznajmia o włamaniu i gwałcie. Przekonana podejrzewa kogoś ze swoich pracowników, prowadzi na własną rękę śledztwo. Tymczasem gwałciciel włamuje się podczas jej nieobecności kolejny raz i zostawia ślady swej męskości na pościeli. Naprzeciwko mieszka sympatyczny Patrick z nobliwą i religijną żoną - podczas bożonarodzeniowej kolacji Michelle, która ma ochotę na Patricka, wysyła mu  pod stołem seksualne sygnały.

Frantz

Reżyseria: Francois Ozon - znany z "8 Kobiet" (8 femmes), "Młoda i piękna" (Jeune et Jolie), Zona doskonała (Potiche).
W rolach głównych: Paula Beer, Pierre Niney, Ernst Stötzner, Marie Gruber, Johann von Bülow, Anton von Lucke.
Produkcja francusko-niemiecka.
                                                              *****

Małe miasteczko po pierwszej wojnie światowej. Młoda Anna opłakuje swojego narzeczonego Frantza, który poległ we Francji. Pewnego dnia spotyka przy grobie ukochanego młodego Francuza. Adrien składa również kwiaty na grobie, opowiada Annie, że znał Frantza. Adrien zostaje ciepło przyjęty przez Annę i jej rodzinę. Anna odnajduje  w przybyszu z Paryża, miasta uwielbianego przez Frantza i przez nią samą, dawne uczucia - spotkania z Adrien sprawiają jej przyjemność i ulgę. Rozmowa w języku francuskim przenosi ja w przeszłość do ukochanego Frantza.

 

Marie Gruber i Ernst Stötzner


 

Paula Beer


Polecam ten pieknie wyrezyserowany i zagrany film. *****

 

L´etudiante et monsieur Henri

                               
                                                           Frühstück bei Monsieur Henri




Reżyseria: Ivan Calbérac. W rolach głównych: Claud Brasseur, Guillame De Tonquédec, Noémi Schmidt, Frédérique Bel.
Muzyka: Laurent Aknin

Noémi Schmidt i Claud Brasseur

Stary zrzędliwy emeryt postanawia wynająć pokój w swoim wielkim paryskim mieszkaniu. Trafia na niedoszłą studentkę, której niewiele w życiu się udaje poza komponowaniem i grą na pianinie. Zmusza młodą dziewczynę do udziału w spisku przeciw synowej, której nie akceptuje i uważa za głupią. A co z tego wyniknie, dowiecie się w kinie. Polecam tę dowcipną komedię, z piękną muzyką Aknina, świetną na letni pogodny wieczór sierpniowy. ****

Noémi Schmidt i Frédérique Bel

 Z prawej stojący Guillame De Tonquédec

Frédérique Bel

Noémi Schmidt jest Szwajcarką (ur. w Sitten), studiowała muzykę w Brukseli

La vache - Krowa

                              W niemieckiej wersji: Unterwegs mit Jacqueline


Rezyseria: Mohammed Hamidi
W rolach glownych: Jamel Debbouzze, Fatsah Bouyahm, Lambert Wilson, Julia Piaton, Malik Bentalha. Komedia francuska, ktora wywolala burze oklaskow i cieszy sie we Francji duzym powodzeniem, a takze zbiera calkiem dobre recenzje. Mnie sie tak bardzo nie podobala, choc mozna sie bylo czasami posmiac. Uwazam temat krowy, ktora ze swoim wielbicielem wedruje ze wsi arabskiej do Paryza na "wystawe pieknosci" za zbyt trywialny, dla mnie - wrecz niezrozumialy.


Ponizej streszczenie dla poslugujacych sie francuskim. (dla odmiany)
                                                                 ***

Fatah, un modeste, joyeux et optimiste paysan algérien qui n'a jamais quitté sa campagne, rêve d'emmener sa vache Jacqueline au salon de l'agriculture de Paris. Un jour, à la surprise générale, il reçoit une invitation pour s'y rendre, mais il doit emprunter de l'argent à tous les hommes du village pour mener à bien son voyage. Il quitte sa femme Naïma et ses deux filles et prend le bateau pour Marseille avec sa vache. Il entame ensuite, à pied, sa marche vers Paris. À travers la France, son voyage est plein de rencontres : il se retrouve à animer une fête de village trop arrosée, il est accueilli chez un comte ruiné, il se retrouve au cœur de revendications paysannes. Repéré par la presse, le courageux marcheur fait le buzz sur les réseaux sociaux, suscite l'admiration et subit quelques moqueries. Mais les ennuis le retardent et il n'est pas sûr d'arriver à temps au concours de la plus belle vache tarentaise.

Le Goût des merveilles

                                                                  W krainie czarów                      

Birnenkuchen mit Lavendel

Reżyseria i scenariusz: Éric Besnard

Muzyka: Christophe Julie

W rolach głównych: Virginie Efira (gra Louise),

                                        Benjamin Lavernhe (gra Pierre’a, autystę),

                                       Lucie Fagedet (Emma, córka Louise),

                                       Léo Lorleac’ h (syn Louise),

                                       Herve Pierre  (bibliotekarz, mentor Pierre’a).

Przepiękna komedia romantyczna z ciekawą muzyką i cudownymi zdjęciami Prowansji. Wyobraźcie sobie pola lawendy, kwitnące grusze w sadzie, pachnące – wyciągane z piecyka ciasto z gruszką. Co za smakowitość! A jak przyciągająco pachnie!

Do tego niecodzienny temat odmienności genialnego głównego bohatera Pierre’a, którego fascynują liczby pierwsze – ma syndrom Aspergera – który jest trochę inny, ale jakże genialny i szczery w ocenach, do tego nierzadko dowcipny! – od razu nabierzecie ochoty na ten oryginalny w swej treści film. ****

 

 

 

La famille Bélier

 

Film zasługuje na uwagę - polecam - jest wzruszający, a przede wszystkim poświęcony francuskiej chanson Michela Sardou. Kto lubi, będzie miał przyjemny wieczór, ogladając film.
Rodzina Bélier jest całkiem normalną rodziną poza tym, że nie słyszy i posługuje się językiem migowym. Mieszkają na prowincji, zajmują się sprzedażą serów. Jedyną osobą slyszącą w rodzinie jest córka, która ma na dodatek piękny głos, i to ona właśnie, próbując w chórze szkolnym, śpiewa piosenki Michela Sardou. Jej talent odkrywa nauczyciel muzyki, proponuje dalsze kształcenie i egzaminy w szkole muzycznej w Paryżu.


 Przeboje Sardou plączą mi się po głowie cały czas po obejrzeniu filmu.
 Poniżej link z jego chyba największym przebojem "En chantant". Z pewnościa znacie.
 Film dobry****

 

 

Samba

                                               

                                                                Heute bin ich Samba


Film jest drugim wspólnym dziełem po "Nietykalnych" (Intouchables) zespołu reżyserów:
Erica Toledano i Oliviera Nakache (napisali również scenariusz) ,
w którym głowną rolę gra - jak w "Nietykalnych"- Omar Sy, a do którego muzykę skomponował
Ludovico Einaudi.
W filmie wystepują ponadto: Charlotte Gainsbourg, Tahar Rahim - gra Brazylijczyka Wilsona, Izia Higelin i inni.
Historia przedstawiona w filmie może być interesująca dla tych kinomanów, którzy orientują się nieco w obecnej sytuacji emigrantów we Francji, w załatwianiu papierów w urzędach emigracyjnych, urzędach socjalnych, itd., itp. Historia prawdziwa, na czasie, nie szczędzi widzowi realnego spojrzenia na smutną rzeczywistość i trudy ułożenia sobie życia w nowej, wymarzonej ojczyźnie.
Jeśli lubicie odzwierciedlenie współczesnego życia, dobrą grę aktorską i francuskich aktorów, to pójdźcie na ten film - nie będziecie się nudzić. Czasem warto poznać problemy innych ludzi, zwłaszcza, jak napływają oni do Europy z odległych krańców świata. ***

 

La ritournelle/Sehnsucht nach Paris

Reż. Marc Fitoussi, w rolach głównych: Isabelle Huppert, Jean-Pierre Darroussin, Michael Nyquist.


Isabelle Huppert byla muzą Claude´a Chabrola, jest ikoną francuskiego kina, znaną z ról femme fatale (Ceremonia, Gorzka czekolada). A tu w filmie gra rolę spokojnej farmerki, która w pewnym momencie monotonnego życia odczuwa potrzebę świeżej bryzy. Udaje się w tym celu do stolicy i przeżywa miłą przygodę. A zazdrosny mąż miota się jak ćma w sieci - wyrusza więc na rekonesans.
Film na niedzielne popołudnie, by zabić czas.**

Za jakie grzechy, dobry Boże?

                                                      Qu'est-ce qu'on a fait au Bon Dieu?                      
                             

                               

                                                    "Monsieur Claude und seine Töchter"

Philippe de Chauveron - reżyseria, w rolach głównych: Christian Clavier, Chantal Lauby (rodzice), Ary Abittan, Medi Sadoun, Frederic Chau, Noom Diawara (zięciowie),
Frederique Bel, Julia Piaton, Emilie Caen, Elodie Fontan (córki).

Film jest świetnym antidotum na wszelkie homofobie i ksenofobie, pełen humoru i ostrego dowcipu, bezlitośnie odkrywającym stosunek do ludzi z innych kultur i światów, i to nie tylko na Zachodzie przepełnionym cudzoziemcami, ale również w Afryce, gdzie biały człowiek to też "wyrzutek".
                                                        ------------
 Claude i Marie mieszkają na francuskiej prowincji, stanowią zgodną i tradycyjnie żyjącą parę   małżeńską. Marie jest katoliczką i marzy o ślubie córek w obrządku właśnie kościoła katolickiego.
Niestety, w dobie globalizacji życie konfrontuje rodzinę z odmiennością kultur i zmusza do tolerancji i dopasowania się: trzy z czterech córek wiążą się kolejno z muzułmaninem, semitą i Chińczykiem. W najmłodszej córce pokładają jeszcze nadzieję - radość jest wielka, gdy ta oznajmia, że wychodzi za mąż za francuskiego katolika. Matka cieszy się, że wreszcie będzie katolicki ślub w rodzinnym kościele. Najmłodsza latorośl jednak nie ujawnia, iż oblubieniec pochodzi z Wybrzeża Kości Słoniowej i ma ciemną skórę. Odyseja przez szok kulturowy i przyjaźń między narodami trwa cały film, wybuchom śmiechu nie ma końca. Udana komedia multikulturowa. ****
 We Francji film obejrzało 12 milionów widzów.

Z lewej Christian Clavier i Chantal Lauby (rodzice)
 

Julia Piaton - najmłodsza córka

Ary Abittan, ur. 1974 w Paryżu (ojciec Marokańczyk, matka Tunezyjka) - gra rolę zięcia semity

Frederic Chau, ur. w Wietnamie - gra rolę zięcia Chińczyka

Medi Sadoun, ur. 1973 w Paryżu (matka Włoszka, ojciec Algierczyk) - gra rolę zięcia arabskiego

Noom Diawara, ur. 1978 w Paryżu - gra rolę zięcia z Afryki