Lampart

                                          IL GATTOPARDO (Der Gattopardo, Lampart)
                                                  obchodzi  w tym roku 50te urodziny!

Istituto Italiano di Cultura di Amburgo (Instytut Kultury Wloskiej w Hamburgu) obchodzi 60 - lecie istnienia i w ramach ciekawych uroczystości wyświetlono m. in. ten piękny klasyczny film z lat sześćdziesiątych z młodymi i urodziwymi aktorami tamtych lat. Projekcję filmu poprzedził wykład znanych i wielkich krytyków filmu i literatury włoskiej, profesorów uniwersyteckich Salvatore Nigro i Gioacchino Lanza Tomasiego.

„Il Gattopardo” to jedyna powieść pisarza i literaturoznawcy Giuseppe Tomasiego di Lampedusa wydana postum w 1958 r. Autor –  principe di Lampedusa i  duca di Palma i Palermo, baron Montechiaro opisał w powieści dzieje swojej rodziny. Główny bohater Don Fabrizio to pradziadek Tomasiego, a powieściowy dom SALINA  jest odzwierciedleniem domu potężnego na Sycylii rodu TOMASI. Choć w herbie rodu Tomasi znajduje się tańczący, umieszczony pod koroną książecą, leopard, to tytuł włoski "il gattopardo" wcale nie oznacza leoparda – żadna tam groźna pantera – lecz jedynie średniej wielkości kota afrykańskiego: leptailurus serval (leopard to po włosku  il leopardo). Tomasi parodiuje w ten sposób historię rodzinną, robiąc z potężnego niegdyś leoparda całkiem niegroźnego, średniej wielkości kota Afryki - gattopardo to gepard.

Akcja toczy się na przestrzeni lat 1880 – 1910 na Sycylii, są to barwne lata, ale i lata walk powstańczych (powstanie Garibaldich), wskutek czego arystokracja traci wpływy, Wlochy się powoli jednoczą. 
Głównym wątkiem jest miłosna historia Tancrediego (siostrzeniec księcia), który walczy w powstaniu i Angeliki (córka nowobogackiego obywatela z prowincji Don Calogero).

Na podstawie powieści zrealizowano film. Reżyserem jest Luchino Visconti, główne role grają najlepsi z najlepszych tamtych czasów: księcia gra Burt Lancaster, Angelikę Claudia Cardinale, a bratanka  Alain Delon. Film jest w języku włoskim, produkcja francusko-włoska. Premiera odbyła się w 1963 r. , film otrzymał Złotą Palmę w Cannes. Kosztował miliardy lirów, które się podobno nie zwróciły. Film długachny, ale Viscontiemu warto poświęcić trzy godziny.

                                ------------------------------------------------------

Alain Delon i Claudia Cardinale dzis.

Topaz and Torn Curtain

COLD WAR SPY THRILLER

W kolejnej sesji na ARTE w podwojnym opakowaniu byla okazja przypomniec sobie  "Topaz" (Topaz, Topas) z 1969 r. 

oraz "Torn Curtain" (Rozdarta kurtyna, Der zerrissene Vorhang) z 1966 r.

Uwadze moich Czytelnikow polecam jedynie obsade, bo tresc i wszelkie krytyki sa znana przeszloscia. Zdjecia natomiast kazdy chetnie sobie obejrzy, przypomni, a mlodzi, ktorzy nie widzieli byc moze tych dziel, zechca je obejrzec.

Topaz

W rolach głównych Frederick Stafford (aktor austriacki), Dany Robin, Michel Piccoli i Philippe Noiret (aktorzy francuscy)

Francuzka Dany Robin i Austriak Frederick Stafford

Dany Robin (1927-1995)

Dany Robin z Hitchcockiem

Frederick Stafford właściwie Friedrich Strobel von Stein (1928-1979)

Michel Piccoli jako Andre Devreaux

Philippe Noiret gra kochanka pani Devreaux

Philippe Noiret i Alfred Hitchcock

Michel Piccoli dzisiaj

----------------------------------------------------

Rozdarta kurtyna

Julie Andrews (ur. 1935 r.)

Paul Newman (1925-2008)

Lila Kedrova gra hrabinę Kuczyńską, (jest znana z drugoplanowej roli w "Greku Zorbie" z 1964 r.- grała Madame Hortense, za którą otrzymała Oscara). To rosyjska aktorka, ale wększość życia spędziła we Francji i Stanach.

Hitchcock z primabaleriną Tamarą Toumanovą (1919-1996)

Lila Kedrowa (1918-2000)

Rear Window

  

                          - Very glad to see YOU again, Mr Hitchcock!

                            (c.d. dreszczowcow Hitchcocka na ARTE)

REAR WINDOW (Okno na podwórze, Das Fenster zum Hof) 1954 r,
w rolach głównych James Stewart i Grace Kelly, na podstawie opowiadania "It Had To Be Murder" by Cornell Woolrich z 1942 r.

Film nominowany do Oscara za reżyserię, scenariusz, dźwięk i zdjęcia. Oscara nie dostał.

Jeff - fotograf prasowy (James Stewart) skazany z nogą w gipsie na poruszanie się tylko po swoim pokoju, podpatruje z nudów sąsiadów dookoła. Odwiedzają go jedynie Lisa - narzeczona (Grace Kelly) i Stella - opiekująca się nim pielęgniarka (Thelma Ritter). U jednego z sąsiadów zauważa zniknięcie jego żony, w związku z czym obsesyjnie prześladuje go myśl, iż sąsiad swoją żonę umyślnie zlikwidował. Próbuje dotrzeć do prawdy i przekonac obydwie dziewczyny, a takze swojego przyjaciela policjanta, ze to nie wymysl chorej wyobrazni.
Warto do tego filmu wrócić, popatrzec na piekna Grace Kelly i jej wspaniale suknie (kostiumy projektowala Edith Head), no, a przede wszystkim to przeciez jest klasyka i zgryzliwy humor Alfreda Hitchcocka - warte zawsze odsmazenia. *****

Ta oblrzymia dwupietrowa scenografia powstala w najwiekszej hali wytworni Paramount. Wszystkie (prawie) sceny widoczne sa z jednej perspektywy z okna Jeffa.

Mr Hitchcock pojawia sie w filmie na krotko w mieszkaniu kompozytora (nakreca zegar)