La La Land

Romantyczna bajka z dużą porcją muzyki i tańca, obsypana ponad 100 nagrodami (film pobil rekord pod tym względem) - samych Globów zgarnęła az siedem.


Reżyseria i scenariusz: Damien Chazelle
Muzyka: Justin Hurwitz
W rolach głównych: Emily Jeans (Emma) Stone (1988 Arizona), Ryan Gosling (1980 Ontario), John Legend, Rosemarie DeWitt.
Emma Stone znana jest mi z dwóch filmów Woody Allena: "Magic in the Moonlight" i "Irrational Man", także z filmu "Birdman", natomiast Ryan Gosling grał m.in. w bardzo dobrym filmie pt. "The Place Beyond the Pines" - po polsku "Drugie oblicze".

Golden Glob film otrzymał w kategoriach: najlepszy film, najlepsza reżyseria i scenariusz, najlepsza muzyka, najlepsza aktorka i aktor, najlepszy przebój filmowy (City of Stars). Na Festiwalu Filmowym w Wenecji Emma Stone otrzymała też nagrodę w kategorii najlepsza aktorka.
Czeka na twórców rownież Oscar?? Nie wiadomo, ale jest prawdopodobne.
Polecam ten film na zrelaksowanie, po trudnym, pełnym stresu tygodniu pracy. Czy był wart tylu nagród, musicie przekonać się sami, idąc do kina. Ja daję cztery gwiazdki za trud i wysiłek aktorów, by zaśpiewać i zatańczyć, bo przecież nie jest to oczywiste. ****


26.02.2017 Rozdanie Oscarow
W kategorii najlepszy film - Oscara dostal inny filmy (Moonlight), ale La La Land wyrozniono az piecioma Oscaram: Emma Stone - najlepsza aktorka, Linus Sandgren - najlepsze zdjecia (kamera), David i Sandy Wasco - najlepsza scenografia, Justin Hurwitz - najlepsza muzyka, filmsong "City of Stars" - najlepszy przeboj filmowy.

Florence Foster Jenkins

Rezyseria: Stephen Frears. W rolach glownych: Meryl Streep, Hugh Grant, Simon Helberg.

Komedia – będziecie się śmiać! ****

Historia tym bardziej fenomenalna, że prawdziwa, oparta na rzeczywistych faktach i wydarzeniach. Ekscentryczna milionerka Jenkins istniała naprawdę (1868-1944), uwielbiała muzykę i arie operowe, marzyła o wielkiej karierze solistki operowej i występach w Carnegie Hall, tylko nie potrafiła śpiewać – fałszowała prawie każdą nutę, nie słysząc swojego fałszu – dla niej brzmiała każda aria w jej wykonaniu cudownie.  Utwierdzał ją w tym przekonaniu i chronił przed prawdą oraz  naśmiewającą się z niej publicznością jej małżonek St. Clair Bayfield – angielski aktor ze szlacheckim pochodzeniem. Otóż robił wszystko, by ukochana nie dowiedziała się o prawdziwych krytykach w prasie, przekonywał najbliższe otoczenie, by prawiło jej komplementy i umożliwiało dalsze przebywanie w bajce i marzeniach o Carnegie Hall. O dziwo!-marzenie się spełniło: koncert w Carnegie Hall się odbył w 1944 r., a sama Jenkins przed śmiercią powiedziała, że nieważne jest, jak śpiewała – ważne jest, że śpiewała w Carnegie Hall.

 

 

 

 

Meryl Streep i Hugh Grant

Z lewej Simon Helberg - znakomicie gral role pianisty Jenkins

 

Prawdziwa Florence Foster Jenkins i w filmie Meryl Steep

Dowod na to, ze wystapila w Carnegie Hall

Oryginalne zdjecie Jenkins ur. 19.07.1868 in Pennsylvania, zm. 26.11.1944 in N.Y.

Frantz

Reżyseria: Francois Ozon - znany z "8 Kobiet" (8 femmes), "Młoda i piękna" (Jeune et Jolie), Zona doskonała (Potiche).
W rolach głównych: Paula Beer, Pierre Niney, Ernst Stötzner, Marie Gruber, Johann von Bülow, Anton von Lucke.
Produkcja francusko-niemiecka.
                                                              *****

Małe miasteczko po pierwszej wojnie światowej. Młoda Anna opłakuje swojego narzeczonego Frantza, który poległ we Francji. Pewnego dnia spotyka przy grobie ukochanego młodego Francuza. Adrien składa również kwiaty na grobie, opowiada Annie, że znał Frantza. Adrien zostaje ciepło przyjęty przez Annę i jej rodzinę. Anna odnajduje  w przybyszu z Paryża, miasta uwielbianego przez Frantza i przez nią samą, dawne uczucia - spotkania z Adrien sprawiają jej przyjemność i ulgę. Rozmowa w języku francuskim przenosi ja w przeszłość do ukochanego Frantza.

 

Marie Gruber i Ernst Stötzner


 

Paula Beer


Polecam ten pieknie wyrezyserowany i zagrany film. *****